Słownik terminów stosowanych na rynku ubezpieczeniowym

Agent ubezpieczeniowy

- przedsiębiorca prowadzący działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej, zawartej z zakładem ubezpieczeń i wpisany do rejestru agentów ubezpieczeniowych (art. 7 ust. 1 ustawy z dn. 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1154).
Działalność agencyjna polega na organizowaniu i nadzorowaniu czynności agencyjnych (arytkuł 4 ustęp 1 cytowanej ustawy).
Czynności agenta ubezpieczeniowego polegają m. in. na pozyskiwaniu klientów, zawieraniu w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela umów ubezpieczeń gospodarczych, uczestniczeniu w administrowaniu i wykonywaniu umów ubezpieczenia. Wszelkie czynności wykonuje w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń. W przypadku prowadzenia działalności na rzecz więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń(multiagent), agent zobowiązany jest zawrzeć umowę ubezpieczenia OC z tytułu prowadzonej działalności.


Aktuariusz

- spcjalista w zakresie rachunku prawdopodobieństwa, statystyki, matematyki finansowej i ubezpieczeniowej; ustala między innymi wysokość składek ubezpieczeniowych.


Amatorskie uprawianie sportów

- aktywność sportowa wykonywana wyłącznie w celach rekreacyjnych, czyli wypoczynku, rozrywki, doskonalenia sprawności lub wydolności zdrowia.


Analiza ryzyka

– określone działania skierowane na obniżenie wpływu ryzyka na funkcjonowanie danego podmiotu i podejmowanie odpowiednich środków przeciwdziałania i minimalizacji ryzyka. Pozwala na określenie poziomu ryzyka w sposób jakościowy i ilościowy dzięki czemu mogą zostać przeprowadzane działania zapobiegawcze lub działania polegające na jego eliminacji.


Assistance

- dobrowolne ubezpieczenie mające na celu zapewnienie ubezpieczającemu określonej pomocy (np. technicznej, medycznej, informacyjnej) w nieoczekiwanych zdarzeniach losowych, związanych głównie z następującymi obszarami: transport samochodowy, podróże, zdrowie, dom, rodzina.
Usługa jest często dodatkiem do produktów bankowych (np. rachunków osobistych, kart kredytowych) lub innych produktów ubezpieczeniowych (np. ubezpieczeń komunikacyjnych, turystycznych oraz mieszkaniowych).


Autocasco

- ubezpieczenie pojazdu mechanicznego (samochodu, motocykla, motoroweru itp) od uszkodzenia, utraty lub zniszczenia


Bagaż

- przedmioty osobistego użytku zwyczajowo zabierane w podróż, spakowane w pojemnik bagażowy (walizka, torba podróżna, kufer). Bagaż stanowi własność Ubezpieczonego lub został mu powierzony.


Bankassurance

współpraca instytucji bankowej i ubezpieczeniowej polegająca na pośrednictwie banków w sprzedaży usług ubezpieczeniowych (np. sprzedaż polis ubezpieczeniowych w formie indywidualnej lub grupowej klientom banku). W tym celu wykorzystywana jest sieć dystrybucji banku (oddziały, mobilni sprzedawcy – pracownicy banku, call center, Internet oraz pośrednicy finansowi – jeżeli stroną umowy z pośrednikiem jest bank, a nie ubezpieczyciel).
Bancassurance wykorzystuje zjawisko synergii popytowej, tj. sytuacji, w której popyt na jeden rodzaj usługi powoduje chęć lub potrzebę nabycia innych, często komplementarnych.
Współpraca banku i instytucji ubezpieczeniowej generuje korzyści obu stronom porozumienia, tj. obniżenie kosztów dystrybucji, realizacja korzyści skali, wzajemne wykorzystywanie bazy klientów, rozszerzenie zakresu usług, uzyskanie dodatkowych dochodów. Na takim partnerstwie biznesowym mogą skorzystać również klienci, którzy otrzymują w jednym miejscu kompleksową obsługę finansową, a niekiedy także możliwość zakupu polisy ubezpieczeniowej po niższych cenach.
Produkty typu bancassurance, ze względu na swoją szablonowość, mogą nie być dostosowane do potrzeb konsumenta.


Bonus

- zniżka w kwocie składki ubezpieczenia przysługująca za bezszkodowy przebieg ubezpieczenia.


Broker ubezpieczeniowy

– rodzaj pośrednika ubezpieczeniowego; osoba fizyczna lub prawna, która prowadzi działalność polegającą na pośrednictwie ubezpieczeniowym na rzecz i w imieniu klienta, od którego otrzymała pełnomocnictwo.
Broker ubezpieczeniowy reprezentuje interesy ubezpieczeniowe klienta: identyfikuje ryzyko, doradza w zakresie ubezpieczeń, uczestniczy w zarządzaniu i wykonaniu umów ubezpieczenia (likwidacja szkody).


Casco

- ubezpieczenie wszelkiego rodzaju pojazdów od uszkodzeń i całkowitego zniszczenia.


Centrum Alarmowe

- podmiot lub jednostka operacyjna wskazana przez Ubezpieczyciela, któremu Ubezpieczony obowiązany jest niezwłocznie zgłosić zaistnienie szkody objęte ochroną ubezpieczeniową.


Cesja

- przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywającego, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami.


Choroba przewlekła

- choroba lub stan chorobowy o długotrwałym przebiegu, trwająca zwykle miesiącami lub latami, stale lub okresowo leczona, w trakcie której mogą następować okresy ustąpowania dolegliwości lub ich zaostrzania. Choroba przewlekła powinna być zdiagnozowana u Ubezpieczonego przed zawarciem umowy ubezpieczenia.


Demutualizacja

– proces zmiany formy prawnej przedsiębiorstwa, np. przekształcenie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych w towarzystwo ubezpieczeniowe w formie spółki akcyjnej lub spółdzielni w spółkę akcyjną.
Demutualizacja pozwala przedsiębiorstwu uzyskać m.in. tańszy dostęp do kapitału, np. poprzez giełdę.


EKUZ

- Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego - dokument uprawniający do korzystania z pomocy medycznej w całej Europie. Wydawana przez NFZ na żądanie wszystkim podlegającym ubezpieczeniu zdrowotnemu.


Franszyza integralna

– postanowienie umowy ubezpieczenia przerzucające na ubezpieczającego część poniesionej szkody. Ubezpieczyciel nie odpowiada za szkody, których wartość nie przekracza przyjętego w umowie minimum. Wysokość tego minimum może być oznaczona kwotowo albo jako procent sumy ubezpieczenia. Jeżeli szkoda jest wyższa od minimum, wówczas szkoda jest w pełni wypłacana.


Franszyza redukcyjna

– ubezpieczyciel bez względu na wysokość szkody obniża odszkodowanie o część określoną w pieniądzu (wysokość franszyzy) lub jako procent sumy ubezpieczenia. Uzasadnieniem franszyzy redukcyjnej jest potrzeba wyłączenia drobnych strat niezwiązanych ze szkodami losowymi, na przykład ubytki naturalne. Pojęcie obecnie w branży ubezpieczeniowej stosowane zamiennie z udziałem własnym.


Gwarancja ubezpieczeniowa

- jest to jedną z czynności ubezpieczeniowych. Stanowi pisemne zobowiązanie zakładu ubezpieczeń (gwaranta) do wypłaty na rzecz beneficjenta (podmiotu, na rzecz którego została wystawiona gwarancja) określonej sumy pieniężnej, na jego żądanie i oświadczenie, w sytuacji, w której dłużnik (wnioskodawca gwarancji) nie realizuje swoich zobowiązań (określonych w gwarancji) wobec beneficjenta[2]. W praktyce gwarancje ubezpieczeniowe służą głównie jako zabezpieczenie [inwestor|inwestora]] w procesie inwestycji na wypadek wystąpienia określonego w umowie gwarancyjnej zdarzenia losowego.


Brak terminów na literę H!

Inkaso

- kwota wpłaconej składki.


Brak terminów na literę J!

Karencja

- okres zawieszenie odpowiedzialności Ubezpieczyciela trwający od momentu zawarcia umowy ubezpieczenia do momentu rozpoczęcia ochrony ubezpieczeniowej. Okres ten , jest zastrzegany w umowie przez Ubezpieczyciela. Wprowadzenie okresu karencji ma na celu wyeliminowanie przypadków zawierania ubezpieczeń po powstaniu szkody, a co za tym idzie uzyskiwania nienależnych odszkodowań.


Koasekuracja

– rodzaj umowy ubezpieczeniowej, która polega na podziale albo rozłożeniu ryzyka utraty dóbr osobistych na co najmniej dwa podmioty po stronie ubezpieczyciela. Istotą koasekuracji jest to, że jeden ubezpieczający ubezpiecza dane dobro osobiste w co najmniej dwóch zakładach ubezpieczeń, na podstawie jednej umowy ubezpieczenia. Koasekuratorzy natomiast ponoszą ryzyko w określonych częściach, przy czym sposób ich wzajemnych rozliczeń jest określony poprzez porozumienie koasekuracyjne.
Koasekuracja, ze względu na zróżnicowany rodzaj powiązań prawnych między ubezpieczającym się a koasekuratorami, występować może w trzech formach:

  • koasekuracji wewnętrznej,
  • koasekuracji zewnętrznej,
  • koasekuracji solidarnej,
  • koasekuracji cichej.


Kolizja drogowa (stłuczka)

– potoczne określenie wypadku drogowego, w wyniku którego osoby w nim uczestniczące nie ponoszą śmierci ani nie doznają urazów, a szkodzie ulega jedynie mienie (np. samochód).


Komisarz awaryjny

– osoba fizyczna lub prawna zastępująca ubezpieczyciela na terenie innego państwa w razie wystąpienia zdarzenia objętego ochroną ubezpieczeniową. W szczególności działalność komisarza awaryjnego polega na likwidacji szkód, dochodzeniu i egzekwowaniu regresów itd.


Konsumpcja ubezpieczenia

- pomniejszenie sumy ubezpieczenia o wartość wypłaconego odszkodowania. Wypłata odszkodowania w wartości równej sumie ubezpieczenia zwykle powoduje rozwiązanie umowy ubezpieczeniowej.


Koszty leczenia

- koszty poniesione na badania i zabiegi ambulatoryjne i operacyjne, pobyt w placówce służby zdrowia, jak również zakup niezbędnych lekarstw i środków opatrunkowych.


Kulancja

– sytuacja spełnienia przez ubezpieczyciela świadczenia ubezpieczeniowego, kiedy nie ma on pewności co do odpowiedzialności za szkodę. Wypłata kulancyjna dokonywana jest dla uniknięcia kosztów procesu sądowego oraz strat wizerunkowych związanych z odmową wypłaty świadczenia a później ewentualnie przegranym procesem.


Kurtaż Brokerski

- wynagrodzenie wypłacane brokerowi, wypłacane przez zakład ubezpieczeń jako procent kwoty zainkasowanej.


Lead ubezpieczeniowy

- usługa na rynku ubezpieczeń, obecna w USA i Europie Zachodniej od wielu lat. W 1995 roku Tim McTavish założył własną stronę internetową i zapoczątkował erę internetowych leadów ubezpieczeniowych.
Idea tej usługi jest prosta: osoba poszukująca ubezpieczenia za pośrednictwem strony internetowej wypełnia formularz. Po wypełnieniu takiego wniosku kilku agentów ubezpieczeniowych kontaktuje się z klientem i przedstawia mu swoje oferty.


Leczenie ambulatoryjne

- leczenie, zabiegi, konsultacje medyczne, badania itp, przeprowadzane przez lekarzy oraz innych pracowników placówek medycznych, bez konieczności przebywania w danej placówce powyżej 24 godzin.


Likwidacja szkody

– proces polegający na podejmowaniu przez zakład ubezpieczeń czynności zmierzających do ustalenia przyczyn oraz odpowiedzialności za szkodę, jak też wysokości odszkodowania lub świadczenia za powstałą szkodę, czyli czynności pomiędzy zgłoszeniem roszczenia, a wypłatą odszkodowania bądź odmową.


Likwidator szkód

– osoba i stanowisko w firmach ubezpieczeniowych. Do jej zadań należy likwidacja zgłoszonej szkody objętej polisą ubezpieczeniową, a więc rozpoznanie okoliczności, sporządzenie dokumentacji, przygotowanie samodzielne lub we współpracy z odpowiednim rzeczoznawcą wyceny, przygotowanie decyzji o wysokości i wypłacie odszkodowania.


Malus

- zwyżka w kwocie składki ubezpieczeniowej wynikająca ze szkodowości w poprzednich okresach ubezpieczeniowych.


Nadubezpieczenie

- ubezpieczenie powyżej wartości ubezpieczanego mienia. Maksymalna wypłata odszkodowania nie może przekroczyć jego wartości rzeczywistej.


Nadzór ubezpieczeniowy

– część nadzoru nad rynkiem finansowym w Polsce dotycząca rynku ubezpieczeniowego (nadzór nad zakładami ubezpieczeń i reasekuracji oraz pośrednikami ubezpieczeniowymi). Pierwotnie sprawowany przez Ministra Finansów, następnie w latach 1996–2002 podzielony między Ministra Finansów (nadzór licencyjny) i Państwowy Urząd Nadzoru Ubezpieczeń (nadzór nad bieżącą działalnością zakładów ubezpieczeń i reasekuracji oraz prowadzenie rejestrów pośredników ubezpieczeniowych: agentów ubezpieczeniowych, brokerów ubezpieczeniowych), w latach 2002-2003 podzielony między Ministra Finansów i Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, w latach 2003–2006 sprawowany przez Komisję Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, a od 2006 przez Komisję Nadzoru Finansowego.


Nagłe zachorowanie

- stan chorobowy powstały w sposób nagły, wymagający udzielenia natychmiastowej pomocy medycznej, nie występujący przed zawarciem umowy ubezpieczenia.


Narodowy Fundusz Zdrowia

– państwowa jednostka organizacyjna działająca na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz na podstawie nadanego statutu. Fundusz wypełnia w polskim systemie opieki zdrowotnej funkcję płatnika: ze środków pochodzących z obowiązkowych składek ubezpieczenia zdrowotnego, NFZ finansuje świadczenia zdrowotne udzielane ubezpieczonym i refunduje leki.


Niedoubezpieczenie

- przyjęcie kwoty ubezpieczenia poniżej wartości mienia ubezpieczanego. W razie szkody, odszkodowanie może być wypłacane na podstawie zasady proporcji (kwota wypłaty proporcjonalnie obniżona w taki samym stosunku, w jakim nastąpiło niedoubezpieczenie) lub zasady pierwszego ryzyka (kwota wypłaty nie przekracza sumy ubezpieczenia).


Nieszczęśliwy wypadek

- nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, w następstwie którego Ubezpieczony doznał trwałego uszkodzenia ciała, trwałego uszczerbku na zdrowiu lub zmarł.


Odpowiedzialność cywilna

- odpowiedzialność za szkody na osobie lub mieniu osoby trzeciej, jakie – w myśl przepisów prawa cywilnego - powinny zostać naprawione przez przez Ubezpieczonego.


Odszkodowanie

- kwota wypłacana przez Ubezpieczyciela jako rekompensata szkód podlegających ochronie ubezpieczeniowej.


Ogólne warunki ubezpieczenia

– przepisy prawne stosowane do wszystkich ubezpieczeń danego działu lub rodzaju. Zasadniczo OWU ustalają przedmiot i zakres ubezpieczenia, zakres i czas trwania odpowiedzialności ubezpieczyciela, prawa i obowiązki stron umowy ubezpieczenia, sposób ustalania wysokości szkody oraz zasady wypłaty odszkodowań lub świadczeń. OWU powinny być zgodne z ogólnymi normami prawnymi, a przede wszystkim z ustawą o działalności ubezpieczeniowej i odnośnymi przepisami kodeksu cywilnego. Warunki ogólne powinny być opracowane w sposób jednoznaczny i zrozumiały oraz zatwierdzone przez władze nadzorcze zakładu ubezpieczeń.


Podatek Religi

– nieformalne określenie opłaty (podatku) w formie ryczałtu jaką firmy ubezpieczeniowe musiały co miesiąc wnosić do Narodowego Funduszu Zdrowia w wysokości 12 proc. od każdej obowiązkowej składki wykupionej obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego OC (odpowiedzialności cywilnej), płaconego przez kierowców pojazdów.
Został zniesiony w 2008 roku ustawą (Dz. U. z 2008 r. Nr 225, poz. 1486)


Polisa ubezpieczeniowa

- dokument w którym ubezpieczyciel potwierdza zawarcie umowy ubezpieczenia (art. 809 § 1 KC).
Polisa powinna zawierać dane ubezpieczającego, ubezpieczonego (jeśli inne niż ubezpieczającego), ew. uposażonego z umowy ubezpieczenia, okres i sumę ubezpieczenia, franszyzy (integralną lub redukcyjną), rodzaj ubezpieczenia i postanowienia dodatkowe lub odmienne od treści ogólnych lub szczególnych warunków ubezpieczenia. Zwykle uważa się chwilę doręczenia polisy ubezpieczającemu za chwilę zawarcia umowy ubezpieczenia.
Jednak brak polisy nie oznacza automatycznie braku lub nieważność umowy ubezpieczenia. Oznacza jedynie, że ciężar udowodnienia istnienia ważnej umowy między stronami, spoczywa na osobie, która dochodzi świadczenia (art. 6 KC.).


Polska Izba Ubezpieczeń (PIU)

- organizacja samorządu gospodarczego, działająca od od 1990 r. a skupiająca działających w Polsce ubezpieczycieli (zrzesza 77 członków: 55 spółek akcyjnych, 13 oddziałów zagranicznych oraz 9 towarzystw ubezpieczeń wzajemnych).


Pośrednik ubezpieczeniowy

– podmiot czynny obrotu gospodarczego, który za wynagrodzeniem wykonuje czynności faktyczne lub prawne związane z zawieraniem lub wykonywaniem umów ubezpieczenia. Ustawa z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1154), regulująca uprawnienia i obowiązki pośredników ubezpieczeniowych dopuszcza wykonywanie czynności pośrednika ubezpieczeniowego wyłącznie przez:

  • agenta ubezpieczeniowego w zakresie czynności agencyjnych
  • brokera ubezpieczeniowego w zakresie czynności brokerskich
  • brokera ubezpieczeniowego w zakresie reasekuracji


Prowizja

- wynagrodzenie pośredników ubezpieczeniowych za pozyskiwanie ubezpieczeń.


Reasekuracja

– ubezpieczenie ubezpieczycieli, co oznacza cesję (przekazanie) części lub całości (w takim przypadku nazywanej frontingiem) ryzyka wraz z częścią (lub całością) składek innemu ubezpieczycielowi (czyli reasekuratorowi). W zamian reasekurator zobowiązuje się do wypłaty odszkodowania w przypadku zaistnienia zdarzenia losowego, za które odpowiedzialny jest cedent ryzyka.


Regres ubezpieczeniowy

– roszczenie zwrotne przysługujące zakładowi ubezpieczeń. Zakład ubezpieczeń, w określonych przez prawo przypadkach, po dokonaniu wypłaty odszkodowania lub świadczenia, może dochodzić zwrotu wypłaconej kwoty, np. od osoby odpowiedzialnej za wyrządzenie szkody.
Regres ubezpieczeniowy dzieli się na:

  • regres typowy (właściwy) – dłużnikiem jest osoba trzecia. Przykład: dochodzony od osoby, która zalała inne mieszkanie,
  • regres nietypowy (niewłaściwy) – dłużnikiem jest sam ubezpieczający. Regres nietypowy występuje w ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej. Przykład: dochodzony od nietrzeźwego kierowcy, który wyrządził szkodę.


Rzeczoznawca

- tytuł przyznawany na podstawie odpowiednich przepisów szczególnych, osobom o wysokich kwalifikacjach i odpowiednio dużym, udokumentowanym doświadczeniu w określonej dziedzinie i specjalności zawodowej.


Składka ubezpieczeniowa

– cena usługi ubezpieczeniowej; kwota pieniędzy, jaką ubezpieczający płaci ubezpieczycielowi w zamian za udzieloną przez nią ochronę ubezpieczeniową. Jej wysokość i sposób opłacania stanowią element umowy ubezpieczenia. Wysokość składki uzależniona jest od rodzaju ubezpieczenia, wartości sumy ubezpieczenia, długości jego trwania, a także wieku i stanu zdrowia w momencie zawierania umowy.


Składka zaległa

- wierzytelność ubezpieczeniowa polegająca na nieopłaceniu przez ubezpieczającego składki, mimo że ubezpieczyciel udzielał ochrony ubezpieczeniowej.
Występuje przede wszystkim w ubezpieczeniach obowiązkowych, przede wszystkim OC komunikacyjnym.


Sporty ekstremalne

- grupa sportów rekreacyjnych, których uprawianie jest obarczone dużym ryzykiem urazu, utraty zdrowia lub życia Do sportów ekstremalnych zaliczamy między innymi: skoki narciarskie, wyścigi samochodowe, kolarstwo górskie, speleologia, skoki bungee itp.


Suma gwarancyjna

- określona w umowie ubezpieczenia kwota stanowiąca górną granicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń z tytułu umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Jej wysokość stanowi jedną z podstaw do naliczenia wysokości składki. W umowach ubezpieczenia mienia górną granicę odpowiedzialności stanowi tzw. suma ubezpieczenia. Innymi instrumentami ograniczającymi odpowiedzialność ubezpieczycieli są: wyłączenia odpowiedzialności, franszyza (integralna i redukcyjna).


Suma ubezpieczenia

– wyrażona kwotą zapisaną na polisie górna granica do jakiej zakład ubezpieczeń ponosi odpowiedzialność w umowie ubezpieczenia mienia.


Szkoda całkowita

- szkoda jest nazywana szkodą całkowitą, jeśli jej naprawa przekracza 70% wartości pojazdu w przypadku ubezpieczenia AC, bądź 100% wartości pojazdu w przypadku szkody z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej


Szkoda komunikacyjna

– szkoda wynikła wskutek kolizji lub wypadku drogowego.
Sposób zgłaszania szkody zależy od tego, czy uzyskanie odszkodowania oczekiwane jest z OC sprawcy (przez powiadomienie ubezpieczyciela sprawcy o szkodzie i jej rozmiarach), czy z AC (przez powiadomienie ubezpieczyciela AC).
Zasadność i wysokość odszkodowania ustala ubezpieczyciel w tak zwanym postępowaniu likwidacyjnym. Odszkodowanie za wynikłą szkodę obejmuje zarówno szkody materialne jak i szkody osobowe (uszczerbek na zdrowiu i życiu).


Taryfa ubezpieczeniowa

– wykaz stawek ubezpieczeniowych stosowanych przez dany zakład ubezpieczeń, służących określeniu wysokości składek ubezpieczeniowych wnoszonych przez ubezpieczonego a zawartych w umowie ubezpieczenia.
Podstawą ustalania taryfy ubezpieczeniowej jest m.in. poziom ryzyka ubezpieczeniowego odnoszącego się do danego rodzaju ubezpieczenia i zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela. Poszczególne stawki ubezpieczeniowe określają wysokość składki ubezpieczeniowej w postaci procentu (bądź promila) przyjętej w umowie sumy ubezpieczenia.


Towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych

– zakład ubezpieczeń, który ubezpiecza swoich członków na zasadzie wzajemności.


Ubezpieczenia społeczne

– ubezpieczenia, których głównym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa socjalnego, w tym osobom w podeszłym wieku (emerytura), niezdolnym do pracy (renta), ofiarom wypadków oraz chorób. Wypłaty z tych ubezpieczeń mogą mieć charakter krótkoterminowy, długoterminowy lub dożywotni. Wraz z pomocą społeczną stanowią podstawowy instrument polityki socjalnej państwa.


Ubezpieczenie

– umowny obowiązek dokonania świadczenia przez ubezpieczyciela na rzecz ubezpieczonego na wypadek powstania zdarzeń określonych w umowie ubezpieczeniowej, występujących w życiu, zdrowiu lub mieniu ubezpieczonego; wykonanie obowiązku ubezpieczyciel realizuje poprzez wypłatę odszkodowań lub świadczeń z funduszu tworzonego ze składek wnoszonych przez ubezpieczonych.


Ubezpieczenie na dożycie

Ubezpieczenie na dożycie - ubezpieczenie gwarantujące wypłatę świadczenia przez ubezpieczyciela, pod warunkiem dożycia okresu zakończenia ubezpieczenia.
Są to ubezpieczenia długoterminowe, gdzie umowy zawierane są na okresy 10, 20, 25 lat lub do określonego wieku ubezpieczonego, np. wieku emerytalnego. Jeśli ubezpieczony umrze w trakcie trwania okresu ubezpieczenia, Towarzystwo wypłaca aktualną sumę ubezpieczenia.


Ubezpieczenie na życie

– rodzaj ubezpieczenia, które zapewnia bezpieczeństwo finansowe członkom rodziny na wypadek śmierci osoby ubezpieczonej. Ubezpieczenie to można zawrzeć na określony czas lub dożywotnio. Najczęściej spotyka się ubezpieczenia na czas określony (tzw. terminowe), w przypadku których ochrona ubezpieczeniowa jest udzielona w ściśle określonym czasie, np. na 30 lat – od 28 do 58 roku życia.
Świadczenie zostanie wypłacone, jeżeli w czasie, gdy ubezpieczony był objęty ochroną ubezpieczeniową miał miejsce wypadek ubezpieczeniowy, czyli jego śmierć. Śmierć oznacza również koniec obowiązku opłacania składek.


Udział własny

- w ubezpieczeniach: ustalona w umowie ubezpieczenia procentowa lub kwotowa wartość szkody, która w przypadku zaistnienia zdarzenia będzie pokryta przez ubezpieczającego (osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej), który zawarł umowę ubezpieczenia i zobowiązał się do uiszczania składki ubezpieczeniowej. Skutkiem tej klauzuli jest możliwe pomniejszenie wysokości składki ubezpieczeniowej. Można ją wykreślić z umowy, kosztem zwiększenia wysokości składki ubezpieczeniowej.


Brak terminów na literę V!

Wandalizm

- niszczenie bez wyraźnego powodu mienia przez osoby trzecie.


Wartość rynkowa

- wartość mienia ustalona na podstawie najbardziej prawdopodobnej ceny uzyskanej za hipotetyczną sprzedaż mienia - zwykle ustalana przez rzeczoznawcę (zwłaszcza w przypadku nieruchomości) lub na podstawie tabel (w przypadku pojazdów mechanicznych).


Wartość rzeczywista

- pomniejszona o amortyzację (zużycie) wartość przedmiotu umowy ubezpieczeniowej.


Wierzytelność ubezpieczeniowa

- wierzytelność związana ze stosunkiem ubezpieczenia, w której wierzycielem jest zakład ubezpieczeń, a dłużnikiem ubezpieczający lub osoba trzecia, np. sprawca szkody.
Występują dwa podstawowe rodzaje wierzytelności ubezpieczeniowych: regres ubezpieczeniowy (dzieli się na typowy i nietypowy) oraz składka zaległa.


Wypadek drogowy

– zdarzenie w ruchu drogowym, gdzie jeden lub więcej uczestników ruchu drogowego bierze udział w zdarzeniu, w wyniku którego uczestnik ruchu drogowego został ranny lub doszło do jego śmierci.


Brak terminów na literę X!

Brak terminów na literę Y!

Zdarzenie losowe

- niezależne od woli ubezpieczającego zdarzenie przyszłe i niepewne, którego nastąpienie powoduje uszczerbek w dobrach osobistych lub w dobrach majątkowych albo zwiększenie potrzeb majątkowych po stronie ubezpieczającego lub innej osoby objętej ochroną ubezpieczeniową.


Zielona karta

- międzynarodowy certyfikat ubezpieczeniowy dla posiadacza pojazdu mechanicznego, świadczący o tym, że jest on objęty ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej (OC) zgodnie z prawem ubezpieczeniowym obowiązującym w kraju, w którym jej posiadacz przebywa, a który należy do (głównie europejskiego) Systemu Zielonej Karty.
Certyfikat Zielonej Karty może być wystawiony na okres co najmniej 15 dni.